เช้าวันใหม่ กับการดำเนินชีวิตแบบเดิมๆ ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นคาดการณ์ไว้ได้ล่วงหน้าได้เลยว่าแทบจะไม่มีอะไรแตกต่างไปจากวันก่อนหน้านี้เกือบทุกเช้าที่ลืมตาตื่นขึ้นมามักมีคำถามที่ว่า "เมื่อไหร่จะวันเสาร์ซะที"ด้วยภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ เพื่อให้ได้มาซึ่งปัจจัย ปัจจัยหนึ่งเพื่อให้ชีวิตดำรงอยู่ได้ หลายครั้งที่เคยวางแผนเพื่อการพักผ่อนร่างกาย และจิตใจที่เหนื่อยล้า จากภาระหน้าที่ จนบางครั้งแทบจะแบกรับไว้ไม่ไหวแต่แผนการพักผ่อนมีอันต้องล้มเหลวไปซะทุกที การไปเที่ยวทะเลช่างเป็นสิ่งที่คนใกล้ภูเขา ใกล้ดอยอย่างฉัน ฝันถึงอยู่เสมอ

เคยได้ยินประโยคหนึ่งที่บอกว่า "คนเราจะนึกถึงทะเล ได้ก็ต่อเมื่ออยากหนีร้อนและหนีรัก" ฉันเห็นด้วยจัง เพราะทุกครั้งที่เหนื่อยล้ากับปัญหาต่างๆที่รุมเร้าเข้ามาในชีวิต ฉันมักจะคิดถึงทะเลเสมอเพราะการที่ได้ปล่อยให้น้ำไหลจากตาเพื่อระบายสิ่งที่อัดอั้นในใจไปพร้อมกับเสียงคลื่น คงช่วยให้ฉันได้ปลดปล่อยได้ไม่น้อยหากแต่ตอนนี้สิ่งที่รุมเร้าอยู่นั้น ยังคงอยู่ในใจ ยังไม่มีโอกาสได้ระบายออกมาภายใต้สิ่งที่แสดงออกมาให้ดูเหมือนกับการเป็นคนเข้มแข็ง และอดทนกับปัญหาต่างๆ ในชีวิตจะมีใครรู้บ้างว่าข้างในนั้นเก็บสะสมอะไรไว้มากเพียงใด

หากทุกสิ่งทุกอย่างเรากำหนดให้เป็นไปอย่างนั้น อย่างนี้ได้ คงดีถ้าจะให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ใจต้องการ ความคิดแบบนี้คงเห็นแก่ตัวไม่น้อยถ้าพูดให้ใครฟังแต่บางครั้งมักอดคิดไม่ได้ หากตอนนี้ยังเป็นเด็กความคิดแบบนี้คงไม่เกิดกับฉัน ด้วยความที่เป็นน้องคนเล็กของบ้าน การเอาแต่ใจตัวเอง เป็นสิ่งที่ฉันมีมากเมื่ออดีต แต่ตอนนี้สิ จะให้คิด ให้ทำแบบเดิมๆ คงเป็นไปได้ยาก ฉันจะทำอย่างไรดีนะ เพื่อที่จะรับหน้าที่บทบาทที่มีอยู่ให้ดี มีความสุขไปพร้อมๆ กับการได้มาในสิ่งที่ใจนึกหรืออยากจะให้เป็น.....เฮ้อ สู้ๆ พรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้สินะ

edit @ 2006/03/29 15:41:21