2007/Jun/01

เป็นประเพณี ปกติของทุกปี ในคืนก่อนวันวิสาขบูชาที่ชาวเชียงใหม่ และผู้คนที่อาศัยในจังหวัดนี้ จะได้ร่วมกันตามรอยครูบาศรีวิชัย ด้วยการเดินขึ้นดอยสุเทพ เพื่อประกอบพิธีบุญ เวียนเทียน ใส่บาตรในเช้าวันรุ่งขึ้น และปีนี้ก็เช่นกัน เวลา 23.00 น. ของวันที่ 29 พฤษภาคม นับเป็นอีกวันหนึ่งที่ฉัน และบรรดากลุ่มเพื่อนๆ พี่ๆ นัดหมายกันว่าปีนี้เราจะเดินขึ้นพระธาตุดอยสุเทพกัน เราเริ่มออกเดินทางกัน ณ เวลานั้น ผู้คนหลายนับพัน ต่างพากันเดินขึ้นพระธาตุดอยสุเทพ นับเป็นอีกแรงศรัทธาหนึ่งที่ฉันเองยังรู้สึกทึ่งในศรัทธา และเลื่อมใสในประเพณีนี้ เดินพูดคุยกันไปเรื่อยๆ เราใช้เวลาในการเดินครั้งนี้ 4 ชั่วโมง 30 นาที ถึงพระธาตุเวลา ตี 3.30 น. หมดแรงกันเป็นแถวๆ อยู่รอกันจนเช้าแบบว่าไม่ได้นอนกันเลยทีเดียว พร้อมใจกันเวียนเทียน และใส่บาตร เรียกได้ว่าอิ่มบุญกันถ้วนหน้า แบบว่าถ้าใครที่ยังไม่เคยร่วมประเพณีนี้ ก็อยากจะขอเชื้อเชิญ เพราะเป็นกิจกรรมทางพุทธศาสนาที่เรียกได้ว่าได้ทำบุญในอีกรูปแบบหนึ่งกันเลยทีเดียว

วัดสำคัญของเชียงใหม่ นักท่องเที่ยวมักขึ้นไปนมัสการ จนมีคำขวัญชาวบ้านในสมัยก่อนว่า ไปเชียงใหม่ต้อง ไปกำแพงดิน กินข้าวซอย ขึ้นดอยสุเทพ คนเชียงใหม่เองยังเดินทางไปนมัสการอยู่เป็นประจำ ด้วยเชื่อว่าการขึ้นไปนมัสการพระธาตุ เสมือนกับการไปแสวงบุญ เนื่องจากสมัยก่อนการเดินทางขึ้นดอยนั้นทำได้ยาก

พระธาตุดอยสุเทพ



ประวัติ ตั้งขึ้นในสมัยโบราณตั้งแต่ พ.ศ. 1962 ครั้งพญากือนา กษัตริย์องค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์มังราย ทรงนิมนต์พระสุมนเถระจากสุโขทัยเข้ามาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในเชียงใหม่ ท่านได้นำพระบรมสารีริกธาตุมาด้วยจำนวนสององค์ พญากือนาจึงโปรดให้สร้างเจดีย์ขึ้นที่วัดสวนดอกและวัดพระธาตุดอยสุเทพ ในระยะแรกวัดพระธาตุดอยสุเทพยังไม่มีพระภิกษุจำพรรษา ต่อมาประมาณปี พ.ศ. 2081-2100 พระญาณมงคลโพธิเถระจากลำพูน มาจำพรรษา และสร้างบันไดหินจากฐานขึ้นไปยังองค์พระบรมธาตุ ต่อมาได้ก่ออิฐถือปูนเป็นบันไดนาค
พ.ศ. 2348 พระเจ้ากาวิละโปรดให้บูรณะปฏิสังขรณ์พระบรมธาตุและสร้างวิหารสองหลัง และเริ่มงานประเพณีเดินขึ้นดอยเพื่อไปทำบุญในวันแปดเป็ง (เหนือ) หรือวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 วันวิสาขบูชา พ.ศ. 2478 ครูบาศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา ได้เชิญชวนให้ประชาชนชาวเหนือร่วมแรงร่วมใจกันสร้างถนนจากเชิงดอยขึ้นไปสู่วัดพระธาตุ โดยเริ่มลงมือเมื่อวันที่ 9 พ.ย. พ.ศ. 2478 เสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 30 มี.ค. พ.ศ. 2479 ใช้เวลาเพียง 4 เดือน 22 วันเท่านั้น รวมระยะทาง 12 กม.

อนุสาวรีย์ ครูบาศรีวิชัย ตั้งตรงถนนขึ้นดอยสุเทพ

สิ่งที่น่าสนใจ
อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย อยู่ตรงบริเวณทางขึ้นพระธาตุดอยสุเทพ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวเชียงใหม่ให้ความเคารพอย่างมาก ผู้ที่เดินทางขึ้นดอยสุเทพมักจะแวะนมัสการอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัยเพื่อความเป็นสิริมงคลก่อนเดินทางขึ้นดอย
อนุสาวรีย์นี้สร้างขึ้นหลังจากที่ครูบาศรีวิชัยมรณภาพแล้ว ทางราชการและชาวเมืองเชียงใหม่ได้บริจาคทรัยพ์ช่วยกัน โดยให้กรมศิลปากรเป็นผู้ออกแบบสร้าง เมื่อแล้วเสร็จได้นำมาประดิษฐานไว้ที่เชิงเขาห้วยแก้วอันเป็นจุดเริ่มต้นขึ้นดอยสุเทพดังที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน

บันไดนาค ทางขึ้นสู่พระธาตุดอยสุเทพ

บันไดนาค จากลานจอดรถจะขึ้นสู่พระธาตุ มีบันไดนาคเจ็ดเศียร เป็นปูนปั้นประดับกระจก นักท่องเที่ยวนับแต่อดีตจนปัจจุบันนิยมถ่ายภาพกับเศียรพญานาคเป็นที่ระลึก ว่ากันว่าบันไดนาคมีถึง 300 ขั้น แต่เท่าที่นับได้จริงๆ มี 185 ขั้น ผู้ที่จะขึ้นไปนมัสการพระธาตุต้องเดินขึ้นบันไดนาคนี้ทุกคน หลายปีก่อนยังมีรถรางไฟฟ้าอำนวยสะดวก แต่เกิดอุบัติเหตุจนรถรางชำรุดเสียหายไปเมื่อไม่นานมานี้เอง

พระธาตุดอยสุเทพ พระธาตุศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองเชียงใหม่

เจดีย์วัดพระธาตุดอยสุเทพ เป็นเจดีย์ทรงเชียงแสน มีฐานสูงย่อมุมระฆังทรงแปดเหลี่ยม และมีบัลลังก์แปดเหลี่ยม ทั้งองค์ปิดด้วยทองจังโก (ดีบุกปิดทอง) บริเวณที่ประดิษฐานองค์เจดีย์ ยกพื้นสูงเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีวิหารทิศอยู่ทางด้านตะวันตก มีระเบียงรอบองค์พระธาตุเชื่อมวิหารทั้งสี่องค์ ภายในมีภาพพุทธประวัติ รอบบริเวณสะอาดและร่มรื่น เมื่อมองจากบริเวณเจดีย์ลงมาจะสามารถเห็นวิวทิวทัศน์สวยงามของตัวเมืองเชียงใหม่ โดยเฉพาะช่วงหัวค่ำมีแสงไฟจากตัวเมืองระยิบระยับ

2007/May/28

วันที่เดียวกันนี้ เมื่อปีที่แล้ว ฉันยังจำมันได้ดีเสมอ
วันหนึ่งวันที่เป็นวันสำคัญของฉัน
เมื่อปีก่อนเรายังมีกันอยู่ที่ผืนทะเลกว้างใหญ่ และฟ้าสีคราม อากาศสดใส
แต่วันนี้ มันไม่มีแบบนั้น..อีกแล้ว
หากวันนี้เรายังมีกันและกันอยู่ ฉันคงได้ร่วมฉลองวันสำคัญวันนี้
กับเธอ...ที่ไหนสักแห่ง
หลังจากวันนั้น ฉันยังจำมันได้ดี วันที่เราเลิกกัน
ผ่านมาแล้ว 5 เดือน7 วัน
วัน..เวลาที่ผ่านทำให้ฉันลบลืม ความเจ็บปวดและความเสียใจไปได้บ้าง
แม้ว่ามันจะไม่หมดไปเสียทีเดียว แต่ก็ทำให้จิดใจเข้มแข็งมากยิ่งขึ้น
หลากหลายผู้คนผ่านเข้ามาในชีวิตทั้งก่อนและหลังที่ฉันจะมีเธอ
ประสบการณ์จากการเรียนรู้ผู้คนที่เพิ่มขึ้นมาตาม ระยะทางของเวลา
ผู้คนมากมายหลากหลายลักษณะที่แตกต่างกัน ทำให้ฉันรู้ว่า
คน 100 คน เท่ากับ 100 จิตใจ ไม่มีใครเหมือนใคร...ซึ่งรวมถึง เธอ
ขอบคุณวันเวลาที่เราเคยร่วมทางกัน
ขอบคุณที่วันหนึ่งเธอตัดสินใจเลือกทางเดินใหม่
ทำให้ฉันเรียนรู้ที่จะรักตัวเองเพิ่มขึ้น ดูแลหัวใจตัวเอง
ไม่ให้อ่อนแอ อ่อนไหว ไปกับมัน
ทุกวันที่ผ่านมา ฉันต้องเจอกับเธอ และเขาอยู่บ่อยครั้ง
ฉันเคยกลัวที่จะเจอ แต่แล้วมันกลับกลายเป็นทำให้ฉัน
เข้มแข็งกับหัวใจตัวเองกว่าที่เคยเป็น
จากนี้ไประหว่างเธอและฉัน คงเป็นได้แค่เส้นขนาน
ที่ไม่มีวันจะมาบรรจบกันได้อีก ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ ก็ตาม
แต่ยังไงก็ตาม..ฉันขอบคุณวันเวลาที่เราได้รักกัน
แม้ว่าวันนี้จะกลายเป็นอดีตแล้วก็ตาม
ขอให้เธอโชคดี กับสิ่งที่เธอเลือก
ฉันขอใช้วันเวลาที่จะผ่านพบในวันข้างหน้า ด้วยตัวฉันเอง
และฉันจะเข้มแข็งกับสิ่งที่จะต้องเจอในวันข้างหน้า...ต่อไป

edit @ 2007/05/28 15:22:41
edit @ 2007/05/28 15:23:43

2007/Feb/12

ก่อนอื่น ต้องขออภัย หากใครเปิดบล็อกนี้แล้วเจอแต่เนื้อเพลง

ไม่ค่อยมีเรื่องราวอะไรที่จะเขียนให้อ่านหรือคอมเมนต์ได้เลย

ช่วงนี้อาจเป็นช่วงของการเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเอง..และความเจ็บปวด

ต้องขอโทษทุกคนที่เข้ามา แล้วมีแต่เนื้อเพลง..แต่ช่วงนี้ขอใช้เพลง

หลายๆ เพลงแทนความรู้สึกที่ยังฝังใจ และเจ็บปวดอยู่

แต่สัญญานะคะว่า จะกลับมาเป็นคนเดิมให้ได้ และได้ดีกว่าเดิม

สัญญาค่ะ

เคยเป็นคนๆหนึ่ง ที่เคยใช้ชีวิตง่ายดาย

มั่นใจในตัวเอง เที่ยวเองคนเดียวบ่อยไป

เธอเป็นคนมาเปลี่ยน ที่มารักแล้วมาทิ้งไป

แล้วทำให้คนมั่นใจ กลายเป็นหวาดกลัว

หมดไปแล้ว ความเข้มแข็งอย่างนั้น

มีเพียงความเคว้งคว้างว่างเปล่า เท่านั้น

อยากเป็นคนเดิม ก่อนเธอเข้ามาเปลี่ยนแปลง

อยากเป็นคนเดิมแต่ดูเหมือนมันจะยากเกินจะทำ

ฉันคนเก่าที่เคยแข็งแรง เหมือนได้ตายจากไปแสนนาน

ก็เลยไม่รู้จะพ้นจะผ่านวันนี้ไปได้อย่างไร

กลายเป็นคนๆหนึ่ง ที่อ่อนไหวง่ายดายเหลือเกิน

เมื่อเดินคนเดียวก็เหงาเสียจนจับใจ

เธอเป็นคนมาเปลี่ยน ที่มารักแล้วมาทิ้งไป

แล้วทำให้คนมั่นใจ กลายเป็นหวาดกลัว

หมดไปแล้ว ความเข้มแข็งอย่างนั้น

มีเพียงความเคว้งคว้างว่างเปล่า เท่านั้น

อยากเป็นคนเดิม ก่อนเธอเข้ามาเปลี่ยนแปลง

อยากเป็นคนเดิมแต่ดูเหมือนมันจะยากเกินจะทำ

ฉันคนเก่าที่เคยแข็งแรง เหมือนได้ตายจากไปแสนนาน

ก็เลยไม่รู้จะพ้นจะผ่านวันนี้ไปได้อย่างไร

อยากเป็นคนเดิม ก่อนเธอเข้ามาเปลี่ยนแปลง

อยากเป็นคนเดิมแต่ดูเหมือนมันจะยากเกินจะทำ

ฉันคนเก่าที่เคยแข็งแรง เหมือนได้ตายจากไปแสนนาน

ก็เลยไม่รู้จะพ้นจะผ่านวันนี้ไปได้อย่างไร